Skocz do zawartości

Audiostereo.pl: Audiostereo Forum - Audiostereo.pl


Logo Magazyn
Witamy ponownie, Gość


Gryphon Mikado Signature

01.11.2014 23:00 | gutten w Recenzje
  • Nie możesz edytować tego wpisu

Wygląd wszystkich urządzeń Gryphona od samego początku nosił niezatarte piętno właściciela firmy Flemminga E. Rasmussena, absolwenta Akademii Sztuk Pięknych w Aarhus. W swoich projektach starał się on zawsze łączyć ogień z wodą – stonowany skandynawski minimalizm ze śmiałym, industrialnym designem. Patrząc na najnowszą linię produktów Gryphona, trudno oprzeć się wrażeniu, że w ostatnim czasie wyraźnie przeważa ta druga opcja (czego dobitnym przykładem jest choćby Gryphon Diablo). Linie stały się bardziej agresywne, kształty bardziej wymyślne, a na pierwszy plan wysunęła się funkcja urządzenia, której podporządkowano wszystkie inne elementy.


gryphon 2.jpg

Dyskretna, choć nieco agresywna sylwetka Mikado, naprawdę może się podobać. Płaski, czarny prostopadłościan umieszono tradycyjnie na trzech wysokich nóżkach, dzięki czemu patrzący ma wrażenie, że urządzenie lewituje nad blatem. Centralną część przedniej ścianki zajmuje wyraźnie oddzielony od bryły urządzenia wyświetlacz. Wprawdzie nie wyposażono go w opcję ściemnienia lub wyłączenia, jednak jest on na tyle dyskretny, że nie będzie przeszkadzać nawet w czasie wieczornych odsłuchów. Boki odtwarzacza wieńczą charakterystyczne, akrylowe „skrzydełka” – znak rozpoznawczy wszystkich urządzeń Gryphona. Obudowa z anodyzowanego aluminium oparta na metalowym chassis jest stosunkowo niewielka,  lecz niezwykle solidna, doskonale spasowana i spójna wizualnie.

Mikado Signature jest top-loaderem. Za napęd posłużył tu słynny, wykonany z metalu zmodyfikowany napęd Philipsa CD Pro 2, który opiera się na sprężynach odprzęgających mechanizm od drgań obudowy.  Aby włożyć płytę do odtwarzacza należy uruchomić (przy pomocy pilota bądź z panelu) podnoszoną elektrycznie pokrywę. Jest to element, który wzbudzi zapewne mieszane uczucia. Podnosząca się przy wtórze dźwięków elektrycznego silniczka „kosmiczna” pokrywa, do tego migające niebieskie diodki… Wprawdzie konstruktorzy nie przekroczyli tu jeszcze granicy, za którą czai się bazarowy kicz, ale byli blisko. Osobiście wolę dyskretną elegancję tradycyjnego mechanizmu Scorpio, choć rozumiem, że topowy odtwarzacz musiał się wyróżniać czymś niezwykłym.

gryphon 3.jpg

Kiedy zajrzymy do środka, żarty się kończą – wnętrza Mikado mogłoby pozazdrościć niejeden mocny wzmacniacz. Pierwszym, co rzuca się w oczy, jest niezwykle rozbudowane zasilanie oparte na czterech sporych transformatorach toroidalnych oraz banku kondensatorów o łącznej pojemności 15000 mikrofaradów na kanał. Sekcja cyfrowa i analogowa zasilane są osobno. Cały układ, zbalansowany od początku do końca, wykonany jest w topologii dual-mono. Sercem odtwarzacza są aż cztery przetworniki C/A 32bit/192 kHz AKM pracujące w trybie dual differential, do których trafia sygnał z upsamplera 3 generacji. Taktowaniem sygnału zajmuje się specjalnie zaprojektowany, stabilizowany temperaturowo oscylator kwarcowy. Sygnał analogowy, przechodzący przez filtr pierwszego rzędu w postaci pojedynczego kondensatora mikowego, wzmacniany jest w czystej klasie A, bez zastosowania sprzężenia zwrotnego, i wędruje do gniazd wyjściowych w trybie zbalansowanym. Skorzystać można też z wyjść RCA, ale w tym przypadku byłoby to marnowaniem olbrzymiego potencjału odtwarzacza. Oczywiście, do dyspozycji są także wyjścia cyfrowe – zarówno S/PDIF jak i zbalansowane AES/EBU.

Podstawowe funkcje odtwarzacza dostępne są na panelu dotykowym, bardziej rozbudowane komendy obsłużymy z eleganckiego, metalowego sterownika.  Warto wspomnieć, że odczytanie danych TOC z płyty i przeskakiwanie do kolejnych utworów odbywa się niezwykle szybko i sprawnie, a mechanizm Philipsa nigdy nie grymasi i czyta absolutnie wszystko, co włożymy pod pokrywę.

Mikado_signature_006.jpg

BRZMIENIE

Podobnie jak w przypadku poprzednika Mikado, Gryphona Adagio, tak i tu w każdym utworze na pierwszy plan wysuwa się nieprzeciętna dynamika. Słychać natychmiast, że para nie poszła w gwizdek i że wyjątkowo rozbudowane zasilanie odtwarzacza ma służyć określonemu celowi. Dynamika jest o tyle ważna, że przesądza o wielu innych cechach brzmieniowych urządzenia – każdy rodzaj muzyki zabrzmi z większym wykopem niż u konkurencji, wyraźniej i z wielką rozdzielczością. I wbrew pozorom taki rodzaj prezentacji nie przysłuży się jedynie najcięższym gatunkom. Zupełnie inaczej zaprezentowały się dobrze znane mi nagrania muzyki kameralnej czy jazzowej, które nagle stały się bardziej szczegółowe i wyraźniejsze.

Dynamika idzie oczywiście w parze z fenomenalną kontrolą dolnego zakresu – to już niemal znak firmowy Gryphona. Bas, w dużej mierze odpowiedzialny za fenomenalną motorykę, jest głęboki, sprężysty, w każdej chwili gotowy do błyskawicznego ataku i równie błyskawicznego wygaśnięcia. Jest przy tym na tyle opanowany, że nigdy nie wyjdzie przed szereg ani nie będzie przykuwał naszej uwagi bardziej niż powinien. Innymi słowy – żelazna kontrola i dyscyplina.

Odsłuch płyty ze ścieżką filmową z „Twin Peaks” ujawnił, że owa bezwzględna kontrola nie dotyczy jedynie basu (choć tu oczywiście wrażenie jest największe), lecz całego zakresu. Słuchając gęstych aranżacji Badalamentiego można się było zachwycić niesłychaną precyzją poukładanych w przestrzeni co do milimetra dźwięków. Nie było tam miejsca na przypadek, czy niedopowiedzenie – każdy, nawet najdalszy plan był pokazany niezwykle wyraźnie, a najsubtelniejszy nawet szczegół wyciągnięty na światło dzienne. Nie było przy tym mowy o ostrości czy przesadzonej, męczącej analityczności. Mikado potrafi ukazać wszystkie szczegóły umiejętnie wplatając je w całościowy przekaz.

Uważny słuchacz z pewnością wychwyci, że duński odtwarzacz ma tendencję do lekkiego przybliżania i powiększania obrazu dźwiękowego. Odbywa się to na tyle subtelnie, że nie zaburza ustalanych przez realizatora dźwięku proporcji, za to sprawia, że wszystko staje się żywsze i atrakcyjniejsze. Na płycie Johna Hammonda „Wicked Grin” głos wokalisty był bardziej namacalny, a każde mocniejsze uderzenie w struny gitary powodowało, że aż podskakiwałem. Dzięki tej dosadności Mikado w każdym, nawet w doskonale nam znanym nagraniu, otrzymamy więcej treści, więcej szczegółów i większą przestrzeń. Czyli, jak mawiał filmowy klasyk – więcej „cukru w cukrze”.

Wyjątkowość Mikado nie sprowadza się jednak do grania „wyczynowego”, o co wielu audiofilów posądza urządzenia z Ry. Otóż cechą, która ujęła mnie w brzmieniu odtwarzacza najbardziej była… prezentacja średnicy.  Wokal Elli Fitzgerald (płyta live w duecie z Joe Passem) był krystalicznie czysty, plastyczny i nasycony. Z kolei głos Tori Amos z jej najnowszego albumu wypadł – w porównaniu z odtwarzaczem odniesienia – nieco szczuplej, za to o wiele klarowniej i bez niepotrzebnych podbarwień. Nie jest to może ostatnie słowo w dziedzinie barwy i odtwarzacze lampowe mogą tu mieć więcej do powiedzenia, a jednak Mikado efektywnie przełamuje wciąż pokutujący stereotyp „zimnego tranzystora”.

Przejście do muzyki klasycznej sprawiło, że mój entuzjazm dla duńskiego odtwarzacza wzrósł jeszcze bardziej. W koncertach wiolonczelowych Boccheriniego instrument solowy został fenomenalnie wydobyty z tła i osadzony w trójwymiarowej przestrzeni. Absolutnym mistrzostwem – i olbrzymim postępem w stosunku do Adagio – okazała się prezentacja górnych rejestrów. Brzmienie smyczków zarówno we wspomnianych koncertach wiolonczelowych, jak i z audiofilskiej płyty nagranej przez orkiestrę Bernarda Labadie’ego, było niezwykle barwne, miało gęstą, kremową fakturę, a jednocześnie niosło całe mnóstwo mikroinformacji. Konstruktorom Gryphona udało się tu połączyć dwie, często wykluczające się cechy – gładkość brzmienia i niezwykłą przejrzystość, umożliwiającą krytyczny wgląd w nagranie.

W wielkiej symfonice robiła oczywiście wrażenie fenomenalna kontrola i dynamika odtwarzacza, ale przede wszystkim rzadko osiągany poziom spójności brzmienia. W symfoniach Haydna czy Beethovena nic się nie działo w oderwaniu od reszty. Owszem, analityczność stała na wysokim poziomie, a jednak odniosłem wrażenie, że dla konstruktorów ważniejszy był całościowy przekaz muzyczny – jego zwartość i ogólna treść. W przypadku Adagio lub jeszcze wcześniejszego, hiperanalitycznego CD 1 nieraz się zastanawiałem, czy biorę udział w konkursie pt. „Ile jeszcze szczegółów zdołamy wycisnąć z płyty”. Tym razem nic takiego nie nastąpiło. Dźwięk wielkiej orkiestry symfonicznej – choć szczegółowy – był przede wszystkim płynny, organiczny i zwarty.

Czy Mikado ma jakieś wady? W przypadku urządzenia tej klasy można raczej mówić o określonej szkole brzmienia, która nie zawsze trafi w nasze gusta. Z pewnością nie jest to odtwarzacz, który umili nam długie, romantyczne wieczory snującą sie leniwie muzyką. Mocny, dynamiczny przekaz Gryphona przyciąga natychmiast uwagę i każe sie skupić na muzyce. Nie jest to urządzenie do „plumkania” w tle. Nie przetrzebi nam może płytoteki, ale też nie liczmy na szczególne względy wobec źle nagranych płyt. Wydaje się jednak, że rzetelność przekazu, neutralność i równowaga tonalna czynią z Mikado na tyle uniwersalne narzędzie, że może on pracować praktycznie w każdym systemie, bez względu na gusty muzyczne właściciela.  Odtwarzacz jest stosunkowo drogi, lecz w tym przypadku zarówno wygląd, budowa, jak i samo brzmienie nie pozostawiają wątpliwości, że będą to dobrze zainwestowane pieniądze.

Bartosz Luboń

Mikado_signature_007.jpg

Specyfikacja techniczna:
Cztery przetworniki C/A Dual-Differential 32-bit/192 kHz z oddzielnymi regulowanymi torami zasilania
Nadpróbkowanie do 32-bit/192 kHz
Modułowa budowa cyfrowych sekcji audio umożliwiająca aktualizację oprogramowania
Impedancja wyjściowa (20 Hz - 20 kHz) 20Ohm Upsampling 32-bit/192 kHz
Zbalansowany poziom wyjścia 1 x XLR Zniekształcenia (THD+N) <0,0035%
Dwa specjalnie zaprojektowane oscylatory kryształowe kompensowane termicznie z dokładnością wyższą niż 5 ppm
Zmodyfikowany transport Philips CD-Pro 2 z całkowicie metalowym chassis
Prawdziwa klasa A, w pełni dyskretne obwody analogowe bez ujemnego sprzężenia zwrotnego
Filtr analogowy pierwszego rzędu z posrebrzanym kondensatorem mikowym
Regulowane napięcie w zakresie +/- 20 VDC zapewnia najlepsze tłumienie całkowitych zniekształceń harmonicznych i szumu
w sekcjach analogowych
Cztery budowane na zamówienie transformatory toroidalne dla sekcji cyfrowej i analogowej
W pełni izolowane zasilanie dla sekcji cyfrowej i transportu/wyświetlacza
Kondensatory mocy o pojemności 15 000 µF na kanał
Konfiguracja prawdziwe dual mono
Ultrakrótka ścieżka sygnału z minimalnym wewnętrznym okablowaniem
Czterowarstwowa płytka obwodu drukowanego ze srebrną powierzchnią dla zapewnienia optymalnego przesyłu sygnału
Zbalansowane wyjścia analogowe z pozłacanymi gniazdami XLR montowanymi na płycie głównej
Zbalansowane wyjścia cyfrowe 110 Ω AES/EBU i 75 Ω S/PDIF
40-gramowy docisk płyty CD precyzyjnie wykonany z anodyzowanego aluminium
W pełni zdalnie sterowana kontrola
Zaprojektowany i wykonany w Danii

Dystrybucja: Audio Klan
http://www.audioklan.com.pl/

Cena: 54180 zł


Załączone miniatury

  • gryphon 4.jpg

Zobacz też

Test wzmacniacza SET Raysonic SE-20 Mk.II

Test odtwarzacza Yamaha CD-S2000

Nowy stolik Rogoz Audio

Cardas Quadlink Power Cord

Diy na wystawie AudioVideoShow 2016

Wyszukaj Artykuł

Przystępując do Klubu zyskujesz:

  • Dostęp do dodatkowych artykułów i testów sprzętu
  • Zniżki na zakupy w sklepach partnerskich
  • Kartę członkowską Klubu
  • Możliwość udziału w cyklicznych spotkaniach klubowiczów:
    • spotkania ze specjalistami z branży audio
    • spotkania z innymi audiofilami
    • darmowy catering
  • Przypisanie do grupy "Klubowicz" na forum, a co za tym idzie:
    • większą skrzynkę na wiadomości PW
    • możliwość edycji własnych postów przez 30 minut od publikacji
    • większe limity na umieszczane załączniki
    • większe limity w zakładce Galeria
    • większe limity w zakładce Blogi
    • możliwość tworzenia blogów prywatnych i tylko dla przyjaciół


Najnowsze komentarze





Klub.AudioStereo.pl - Artykuły, porady, felietony, konkursy, recenzje audio, testy sprzętu i wiele innych ciekawych informacji.
Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

Audiostereo dokłada wszelkich starań, aby traktować użytkowników uczciwie i otwarcie, przy uwzględnieniu najlepszych praktyk. Korzystając z naszej strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies, w celu zapewnienia Ci wygody podczas przeglądania naszego serwisu. Aby dowiedzieć się więcej na temat cookies oraz w jaki sposób z nich korzystamy, kliknij tutaj